Çocuğumuza kazandırmak istediğimiz davranışları ders gibi anlatmak yerine ona hayatımızla, yaşantımızla örnek olmalıyız.
Yapmadığımız şeyleri çocuğumuza ezbere yaptırmaya çalışırsak, birgün tüm ezberlediklerini unutup yerini başka şeylerle doldurur.
Çocuğumuzun yapmasını istediğimiz güzel davranışları, yaşantımızın her alanında uygularsak , çocuğumuza tek tek anlatmaya gerek kalmadan,oda hayatına nakış nakış işleyecektir.
Tam tersi durumdada bulunmamalıyız.Onun yapmasını istemediğimiz davranışları biz yaparak ona kötü model olmamalıyız.
Nasılki iyi davranışlarımızı yapmasını söylemeden bile hayatında uygulayabiliyorsa,uygunsuz davranışlarımızıda hayatında uygulayacaktır.
Yapmasını istediğimiz davranışları,ona söylemeden önce bizde görmeli,yapmasını istemediğimiz davranışlarıda bizim yapmamamız gerekir.
Onun yalan söylememesini isterken,bizim yalan söylediğimizi görmesi,yalan söylememenin bozulabilir bir kural olduğunu zannettirir.
Çocuğumuzun kitap okumasını istiyoruz ama bizim elimizde hiç kitap görmüyorsa ,onun kitapla mesafeli olmasını yadırgamamalıyız.
Hangimizin evinde kitaplık var? Kendimize ait kitaplığımız olduğu gibi çocuğumuza ait rengarenk kitaplığı olması gerekir,içini rengarenk kitaplarla doldurmalıyız.
Çocuğumuzun hangi doğum gününde hediye olarak kitap aldık hatırlıyormuyuz? Sahi çocuğumuza en son ne zaman hediye aldık bunu hatırlıyormuyuz?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder